Wrzesień mamy w tym roku wspaniały. W ogóle wrześnie ostatnimi laty są piękne. I nie wiąże się to tylko z pogoda, która nas rozpieszcza. Wrzesień – od kwitnących wrzosów, których wszędzie pełno! Ale wrzesień to tez babie lato i sieć pajęczych nici, dawniej zwany przez to pajęcznikiem. Wiedzieliście? 🙂 Wrzesień to też od lat dziecinnych… Read More Pajęcznik
Głupio zaczynać kolejną próbę napisania posta słowami: minęło tyle czasu… Rzecz, której naprawdę nie znoszę u blogerów, nawet tych, których podziwiam i uwielbiam, są posty przepraszające. Posty pisane z wyrzutów sumienia. Posty, z których aż piszczy: „nie chce mi się!”. Posty z wyliczanką powodów, dla których na blogu od miesiąca/dwóch/pięciu nie pojawił się żaden tekst,… Read More TOP 5 Polski
Co się działo w międzyczasie? Międzyczas to taki fajny okres. Do niczego nie zobowiązuje. Niczym nie pogania. Niczego nie wymusza. W międzyczasie była muzyka. BenHoward Kodaline WolfLarsen Inni W międzyczasie było pisanie, chociaż nie ujrzało ono jeszcze światła bloga mego. W międzyczasie był odpoczynek. Słońce. Książki. Dużo książek. Wciąż za mało książek. Uwięziona w bursztynie.… Read More Międzyczas
Kochani moi, sporo wody upłynęło w Svratce i Svitavie od ostatniego wpisu. Pogoda wreszcie zrobiła się wiosenna, nastało słońce i wszechogarniająca ochota przebywania na dworze. Ciężko w takich warunkach siedzieć w domu, zwłaszcza, że przede mną perspektywa być może ostatniego miesiąca w Czechach. Sporo się w ciągu tych ostatnich tygodni działo; koniec końców podejmujemy z… Read More Dobre restauracje w Brnie
Gorzka przyjaźń. Cierpkie braterstwo. Podobieństwo tak wielkie, że część ludzi nie dostrzega i nie słyszy różnicy. Wspólna przeszłość, która sprawia, że ciężko jest patrzeć na nich jak na dwa odrębne byty. A jednak. Bo Czesi i Słowacy to nie jeden naród i jeśli kiedyś zdarzy się Wam ich pomylić, szybko Was naprostują… O co właściwie… Read More Czesko-słowacki bromans
Ostatnio, zainspirowana ludźmi, którzy podróżują i piszą, przeczytałam takie bardzo mądre zdanie: Szczęśliwi ludzie wybierają szczęście. Tak, właśnie tak – szczęście to nie coś, na co czeka się jak na mannę z nieba, tylko ciężka i mozolna praca każdego dnia. Bo szczęście można – a nawet trzeba! – po prostu wybrać. A potem wyciągnąć po… Read More Pęd
Tak, tak. Dziś tematem jest feminazistka. Kim jest, co je i w jakich zakątkach świata można ją spotkać. Wpis dedykowany dla moich młodych kuzynek – niech czytają na zdrowie! Feminizm kończy się, gdy trzeba wnieść lodówkę na 5 piętro. Ten szczyt wyszukanego humoru zazwyczaj wzbudza we mnie lekką irytację. Zazwyczaj chwilę później autor dodaje, że… Read More Feminazistka
Dziś piszę do Was z polskiego EN57, przez Czechów zwanego również Drevolinem, na pamiątkę oddalonego o lata świetlne włoskiego Pendolino. Jadę i piszę, i staram się ułożyć w głowie, jak właściwie wyglądają chyba najbardziej chrześcijańskie ze świąt w kraju jak najbardziej ateistycznym. Ano wyglądają doprawdy różnie, w zależności oczywiście, czy mieszkacie na Morawach i macie… Read More Wielkanoc w Republice Czeskiej
Znowu trochę wody w Svratce upłynęło, a słońca za oknem trochę więcej. I dobrze, bo to skutecznie przepędza pomniejsze demony depresji, które zimą niczym pająki wynurzają się z ciemnych i zakurzonych kątów pokoi. U nas sporo się dzieje, sporo zmian, refleksji i decyzji, przemyśliwanych w tę i z powrotem tysiąckrotnie. Dziś jednak nie o tym.… Read More O narodzie. Lub jego braku
Pusta kartka. To chyba lubię najbardziej. Pusta kartka jest zapowiedzią, niewiadomą, jest zarazem pusta i czyściutka, jak i pełna radości, pełna planów, pełna oczekiwań. Nic na niej nie ma, a jednak są na niej zapisane wszystkie nadzieje świata. Pewnie dlatego jest dużo lepsza niż jakikolwiek tekst. Może być czymkolwiek, kiedykolwiek, może być początkiem biznesplanu, może… Read More Tabula rasa
