Kiedy si\u0119 tu pojawili, mieli po osiemna\u015bcie, dziewi\u0119tna\u015bcie, mo\u017ce dwadzie\u015bcia lat. Fajny wiek. Lubi\u0142am mie\u0107 dziewi\u0119tna\u015bcie lat. To wiek, kiedy ci\u0105gle jeszcze masz wra\u017cenie, \u017ce cokolwiek nie zrobisz, zostanie ci przebaczone, bo jeste\u015b przecie\u017c jeszcze niemal dzieckiem. I wiek, kiedy mo\u017cesz zrobi\u0107 cokolwiek, bo dzieckiem ju\u017c przecie\u017c nie jeste\u015b.<\/p>\n
Mo\u017cesz jecha\u0107, dok\u0105d chcesz. Mo\u017cesz zrobi\u0107, cokolwiek zapragniesz. Zwiedza\u0107, poznawa\u0107, pi\u0107, kocha\u0107, \u015bmia\u0107 si\u0119. Kupi\u0107 bilet, chwyci\u0107 plecak i ruszy\u0107 w drog\u0119,\u00a0 by pozna\u0107 ludzi, \u015bwiat, siebie. Wej\u015b\u0107 do baru, usi\u0105\u015b\u0107 przy kontuarze i u\u015bmiechn\u0105\u0107\u00a0 si\u0119 do nieznajomego i pozwoli\u0107, by postawi\u0142 ci drinka, a potem wyj\u015b\u0107, jak gdyby nigdy nic.<\/p>\n
Mo\u017cesz otworzy\u0107 kart\u0119 menu w knajpie z gwiazdkami Michellina i wybra\u0107 to danie, kt\u00f3rego nazwa brzmi najdziwniej, zastanawiaj\u0105c si\u0119, co ci w\u0142a\u015bciwie przynios\u0105 na talerzu.<\/p>\n
Mo\u017cesz i\u015b\u0107 na pla\u017c\u0119, \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 koszulk\u0119 i opala\u0107 si\u0119 topless. Mo\u017cesz ignorowa\u0107 spojrzenia albo przeciwnie, pos\u0142a\u0107 buziaka wszytkim zgorszonym.<\/p>\n
Mo\u017cesz kupi\u0107 najwi\u0119kszego loda w wafelku i wyda\u0107 na niego ostatnie grosze, zamkn\u0105\u0107 oczy i zapomnie\u0107 o pustym portfelu, rozkoszuj\u0105c si\u0119 smakiem truskawek i \u015bmietanki.<\/p>\n
Mo\u017cesz wyjecha\u0107 do obcego kraju, nie znaj\u0105c j\u0119zyka, nie maj\u0105c noclegu, nie maj\u0105c nic, licz\u0105c tylko na ludzk\u0105 \u017cyczliwo\u015b\u0107. Zasn\u0105\u0107 w poci\u0105gu i nie ba\u0107 si\u0119 kieszonkowca.<\/p>\n
Mozesz po\u0142o\u017cy\u0107 na pla\u017cy, wyturla\u0107 si\u0119 w piasku i ws\u0142uchiwa\u0107 w r\u00f3wnomierny szum fal, rozbijaj\u0105cych si\u0119 o brzeg.<\/p>\n
Oni te\u017c mieli t\u0119 weso\u0142o\u015b\u0107 w oczach, to dzikie szale\u0144stwo w sercach, to dziwne i niepodwa\u017calne przekonanie, \u017ce oni, \u017ce wtedy, \u017ce to w\u0142a\u015bnie ten moment, to \u017cycie, to dokonanie, \u017ce nic innego, tylko wtedy i tam. Niemal widz\u0119, jak cieszyli si\u0119, gdy przyszed\u0142 list, gdy zapukali po nich do drzwi, gdy wywo\u0142ali nazwiska. Strach by\u0142, ale oczekiwanie i marzenia wi\u0119ksze. Pustka, kt\u00f3r\u0105 pozostawili i podniecenie na my\u015bl o przygodach, kt\u00f3re ich oczekiwa\u0142y.<\/p>\n
Potem ubierali mundury i zabawa wydawa\u0142a si\u0119 jeszcze lepsza.<\/p>\n
Id\u0119 cienist\u0105 alejk\u0105. S\u0142o\u0144ce prze\u015bwieca przez g\u0119ste ga\u0142\u0119zie drzew, tylko co poniekt\u00f3ry promie\u0144 dotrze a\u017c w t\u0119 g\u0119stwin\u0119. Stare kocie \u0142by s\u0105 \u0142yse, wy\u015blizgane przez pokolenia mieszka\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rzy upodobali sobie to miejsce na weekendowe przechadzki. W niekt\u00f3rych z nich mech zamieszka\u0142 na dobre.\u00a0 Panuje p\u00f3\u0142mrok, wilgo\u0107 szkrabie w nos. Dziwna atmosfera. W powietrzu unosi si\u0119 oczekiwanie.<\/p>\n
Id\u0119 dalej. Oczy odczytuj\u0105 wynurzaj\u0105ce si\u0119 spod p\u00f3\u0142mroku i mchu dawno zapomniane litery alfabetu, kt\u00f3rego nikt od kiludziesi\u0119ciu lat nie chce pami\u0119ta\u0107. Ironia losu. Gdybym urodzi\u0142a si\u0119 kilkana\u015bcie lat wcze\u015bniej, to by\u0142by prawdopodobnie m\u00f3j drugi j\u0119zyk. Urodzi\u0142am si\u0119 jednak p\u00f3\u017aniej i gdyby nie fakt, \u017ce rosyjski mnie kiedy\u015b zaciekawi\u0142 i przez to zach\u0119ci\u0142 do nauki, nie by\u0142abym nawet w stanie odczyta\u0107 ich nazwisk, a bia\u0142e albo czarne litery pozosta\u0142yby tylko tym: niewyra\u017anym napisem na nagrobku.<\/p>\n
Nad niekt\u00f3rymi wisi krzy\u017c. Nad innymi krzy\u017c wygl\u0105da troch\u0119 inaczej. Gdzie indziej prze\u015bwieca gwiazda.<\/p>\n
Wszystkich ich zr\u00f3wna\u0142y groby.<\/p>\n
Wszyscy le\u017c\u0105 martwi, zimni, zgnici od kilkudziesi\u0119ciu lat. Wielu nie zd\u0105\u017cy\u0142o dowiedzie\u0107 si\u0119, jakie przygody mieli prze\u017cy\u0107 i jakie do\u015bwiadczenia zebra\u0107.<\/p>\n
\u015amier\u0107 jest wsz\u0119dzie.<\/p>\n
Dlatego \u017cyj\u0119. Skoro oni nie mogli, to ja b\u0119d\u0119.<\/p>\n
\u015amiej\u0119 si\u0119.<\/p>\n
P\u0142acz\u0119.<\/p>\n
\u017byj\u0119.<\/p>\n
Ruszam w \u015bwiat.<\/p>\n
Z walizk\u0105 u boku.<\/p>\n
*wpis inspirowany spacerem po pozna\u0144skiej Cytadeli, gdzie znajduj\u0105 si\u0119 groby r\u00f3\u017cnych \u017co\u0142nierzy, z r\u00f3\u017cnych epok, w sporej liczbie m\u0142odych ch\u0142opc\u00f3w zabitych podczas r\u00f3\u017cnorakich dzia\u0142a\u0144 wojennych, pochowanych w obcej ziemi, z dala od rodzinnych stron.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"