Dzi\u015b kr\u00f3ciutko.<\/p>\n
Nasz kochany, wierny, dzielny i milusi\u0144ski kotek umar\u0142.<\/p>\n
\u00a0Nie wiem, dlaczego tak bardzo si\u0119 przywi\u0105zujemy. Nie wiem, dlaczego pozwalamy sobie my\u015ble\u0107, \u017ce przyjaciele dani s\u0105 nam na zawsze.<\/p>\n
To niebezpieczny luksus, ta my\u015bl, to przyzwyczajenie.<\/p>\n
Odrywa nas od gorzkiej, twardej rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ra jest taka, \u017ce wszyscy jeste\u015bmy wra\u017cliwymi, \u015bmiertelnymi istotami, kt\u00f3re potrzebuj\u0105 mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n
I zdrowia.<\/p>\n
Tego ostatniego zabrak\u0142o naszemu maluchowi.<\/p>\n
Mam nadziej\u0119, \u017ce gdziekolwiek teraz jest, mruczy sobie gdzie\u015b po cichu, przymilnie i nadstawia si\u0119 do \u0142askotek, a jego nowi przyjaciele otaczaj\u0105 go trosk\u0105 i uczuciem.<\/p>\n
Guliwerku, do zobaczenia.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"