![\"Wycieczki](\"https:\/\/czerwonawalizka.com\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/9-1024x791.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nInnym zapachem by\u0142 zapach kwitn\u0105cych drzew, kt\u00f3ry czu\u0142am, id\u0105c pod r\u0119k\u0119 z mam\u0105 na drog\u0119 krzy\u017cow\u0105. To by\u0142 zapach mieszanych uczu\u0107: z jednej strony rado\u015bci, \u017ce ju\u017c wiosna, wreszcie wszystko zaczyna si\u0119 od nowa, z drugiej wyrzut\u00f3w sumienia \u2013 no bo jak to si\u0119 cieszy\u0107, je\u015bli w\u0142a\u015bnie Boga ukrzy\u017cowali? Ten zapach to te\u017c poczucie s\u0142odko-gorzkiego rozdarcia, kt\u00f3re czu\u0142am, chodz\u0105c na nabo\u017ce\u0144stwa religii, w kt\u00f3rej mnie wychowano i wiedz\u0105c ju\u017c, \u017ce nie czuj\u0119 si\u0119 w jej ramionach dobrze, \u017ce wyros\u0142am, \u017ce jej ramy mnie uwieraj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Pami\u0119tam te\u017c, jak pachnia\u0142 kajmak, kt\u00f3ry cierpliwie miesza\u0142am w Wielki Pi\u0105tek wieczorem. Babeczki by\u0142y napieczone ju\u017c dzie\u0144 albo dwa wcze\u015bniej, a teraz le\u017ca\u0142y na stole i cierpliwie czeka\u0142y na swoj\u0105 porcj\u0119 s\u0142odyczy. To mieszanie by\u0142a nie lada wyzwaniem, bo to przecie\u017c by\u0142 jeszcze pi\u0105tek i post \u015bcis\u0142y, a mleko z cukrem i mas\u0142em pachnia\u0142o tak s\u0142odko i zach\u0119caj\u0105co. Potem mama wylewa\u0142a g\u0119stniej\u0105cy, karmelowo-czekoladowy kajmak do niewielkich babeczek, a my z bratem i Babci\u0105 wtykali\u015bmy w nie co tylko si\u0119 da\u0142o: orzechy, migda\u0142y, rodzynki, kolorowe cukierki do ozdoby. Mazurki styg\u0142y roz\u0142o\u017cone na d\u0142ugim stole w pokoju przez ca\u0142\u0105 noc, oczekuj\u0105c na pocz\u0105tek \u015bwi\u0119towania, a gdzie\u015b tam na \u015bwiecie dokonywa\u0142 si\u0119 podobno cud zmartwychwstania.<\/p>\n\n\n\n
Z Wielkim Pi\u0105tkiem kojarzy mi si\u0119 jeszcze zapach ciemnozielonego bukszpanu, kt\u00f3ry najcz\u0119\u015bciej pochodzi\u0142 z naszego ogr\u00f3dka. Babcia co roku nas zaskakiwa\u0142a, schodz\u0105c z pi\u0119tra i mniej lub bardziej symbolicznie bij\u0105c wszystkich po plecach, wykrzykuj\u0105c przy tym \u201ena bo\u017ce rany, bij\u0105 barany!\u201d. Z piskiem uciekali\u015bmy, goni\u0105c si\u0119 po mieszkaniu. Przed z\u0142owieszcz\u0105 r\u0119k\u0105 Babci nie uchroni\u0142 si\u0119 nikt.<\/p>\n\n\n\n Na \u015awi\u0119ta cz\u0119sto odwiedzali\u015bmy dziadk\u00f3w. Charakterystyczny zapach ich mieszkania, starej boazerii, dziwnej mieszanki zapachu geranium, oleistego p\u0142ynu do nab\u0142yszczania pod\u0142\u00f3g i gotuj\u0105cego si\u0119 roso\u0142u do dzi\u015b sprawia, \u017ce wspomnienia same do mnie przychodz\u0105. Kiedy przynosili\u015bmy po\u015bwi\u0119cony koszyczek i stawiali\u015bmy na stole w kuchni, a przez poszarza\u0142\u0105, cho\u0107 \u015bwie\u017co wypran\u0105 firan\u0119 przeb\u0142yskiwa\u0142o nie\u015bmia\u0142o wiosenne s\u0142o\u0144ce. Kiedy budzili\u015bmy si\u0119 w ma\u0142ym pokoiku w niedziel\u0119 rano, s\u0142o\u0144ce malowa\u0142o na suficie jakie\u015b niestworzone obrazy, a zza okna s\u0142ycha\u0107 by\u0142o tylko gruchanie go\u0142\u0119bi. Kiedy w poniedzia\u0142ek rano budzi\u0142am si\u0119 wcze\u015bnie rano i prowadzi\u0142am wewn\u0119trzn\u0105 walk\u0119: mog\u0142am powr\u00f3ci\u0107 do s\u0142odkiej krainy snu albo wsta\u0107 jako pierwsza i rozpocz\u0105\u0107 walk\u0119 na wod\u0119. Niekt\u00f3rzy byli wyposa\u017ceni w specjalne karabiny lub butelki z psikaczem, inni radzili sobie zwyk\u0142\u0105 szklank\u0105 pe\u0142n\u0105 wody i \u0142y\u017ceczk\u0105. Schronienie czasem dawa\u0142a po\u015bciel, pod kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna by\u0142o si\u0119 szczelnie zakopa\u0107.<\/p>\n\n\n\n Wielogodzinne posiedzenia przy stole, wyszukiwanie w \u015bwi\u0119c\u0105ce czekoladowych jajeczek opakowanych w kolorowe sreberka i jedzenie, jedzenie, jedzenie. Dzi\u015b, kiedy o tym my\u015bl\u0119, dochodz\u0119 do wniosku, \u017ce wynika\u0142o to chyba z jakiego\u015b zasz\u0142ego strachu przed g\u0142odem, ale kiedy by\u0142am dzieckiem, wydawa\u0142o mi si\u0119 naturalne, \u017ce wszyscy jedz\u0105 w te dwa dni za dw\u00f3ch lub trzech.<\/p>\n\n\n\n I jeszcze zapach farbek, i ugotowanych jajek. I przygotowanie koszyczka, i pr\u00f3by wyrze\u017abienia z mas\u0142a baranka, okupione wymazaniem si\u0119 mas\u0142em i przekle\u0144stwami rzucanymi na lewo i prawo. I zapach w\u0119dzonej surowej kie\u0142basy i kawa\u0142ka babki wsadzonych do koszyczka. I nakrywanie sto\u0142u, krojenie gotowanej szynki i ostry zapach chrzanu, kt\u00f3ry wierci\u0142 w nosie i prowokowa\u0142 do psikania. I pilnowanie kot\u00f3w, a szczeg\u00f3lnie jednego, kt\u00f3ry nakrywanie sto\u0142u obrusem traktowa\u0142 jako osobiste wyzwanie i pr\u00f3bowa\u0142 ten obrus w nier\u00f3wnej walce pokona\u0107, a kiedy bia\u0142a serweta w ko\u0144cu opad\u0142a, a my\u015bmy zacz\u0119li rozk\u0142ada\u0107 na niej talerze, bukszpan, szklanki i serwetki, on wskakiwa\u0142 pod ni\u0105 i z uporem godnym podziwu usi\u0142owa\u0142 wszystko to zrzuci\u0107 na ziemi\u0119.<\/p>\n\n\n\n I w ko\u0144cu to mi\u0142e poczucie najedzenia i \u201enic-nie-robienia\u201d, kt\u00f3re przychodzi\u0142o po po\u0142udniu, gdy z kotem jednym lub drugim na kolanach siada\u0142o si\u0119 w fotelu, i otwiera\u0142o jak\u0105\u015b ciekaw\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119, a bliskie mi osoby by\u0142y niemal na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki.<\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b s\u0105 du\u017co dalej, mimo \u017ce w sercu wci\u0105\u017c bardzo blisko.<\/p>\n\n\n\n Weso\u0142ych \u015awi\u0105t!<\/p>\n\n\n\n M.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"![\"Do](\"https:\/\/czerwonawalizka.com\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/2-1024x791.png\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/czerwonawalizka.com\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/19.png\")
<\/figure>\n\n\n\n