![\"\"](\"http:\/\/czerwonawalizka.com\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/1.png\")
<\/p>\nJesie\u0144 nadesz\u0142a.<\/p>\n
D\u0142ugo si\u0119 czai\u0142a, zrzucaj\u0105c po li\u015bciu to tu, to tam, dopieszczaj\u0105c ciep\u0142ym wci\u0105\u017c wiatrem i rozpieszczaj\u0105c delikatnymi promykami s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n
Kiedy\u015b jesie\u0144 to by\u0142a szko\u0142a. Zapach nowych podr\u0119cznik\u00f3w, zapach \u015bwie\u017cego druku i nowych kredek, ci\u0119\u017car tornistra.<\/p>\n
Potem jesie\u0144 to by\u0142 stukot k\u00f3\u0142 poci\u0105gu. Syndrom. Poci\u0105g\u0142e spojrzenia za okno, westchnienia i ci\u0105g\u0142a, narastaj\u0105ca ch\u0119\u0107 wyjazdu w nieznane, byle szybciej, byle dalej. Poszukiwania. Poznawania.<\/p>\n
<\/p>\n
Dzisiaj jesie\u0144 to dom. To dziwne uczucie, \u017ce miejsce, kt\u00f3re do tej pory nazywa\u0142am domem, jako\u015b przestaje to poj\u0119cie mie\u015bci\u0107. Niby wci\u0105\u017c jest domem, wszak m\u00f3j adres si\u0119 nie zmieni\u0142, ale gdzie\u015b g\u0142\u0119boko, w pod\u015bwiadomo\u015bci, czuj\u0119, \u017ce to jednak nie tutaj.<\/p>\n
Nigdy do ko\u0144ca nie rozumia\u0142am, jak ludzie mog\u0105 wyprowadza\u0107 si\u0119 na drugi kraniec kraju i tam szuka\u0107 szcz\u0119\u015bcia. Dom to przecie\u017c zawsze by\u0142 po prostu dom \u2013 domu nie mo\u017cna szuka\u0107, dom po prostu jest. Stoi, zawsze w tym samym miejscu. I tyle.<\/p>\n
Z pocz\u0105tku to by\u0142y tylko wspomnienia. Pami\u0119\u0107 o dobrych chwilach, sp\u0119dzonych z bliskimi dawno temu w tym miejscu. Przestrze\u0144, samotne g\u00f3ry, niewiele ludzi, na wp\u00f3\u0142 opuszczone wioski.<\/p>\n
Potem przysz\u0142a tam pow\u00f3d\u017a. Stulecia, m\u00f3wili. Ludzie tracili dobytek, maj\u0105tek, \u017cycie. Wszystko zala\u0142a woda. Wynios\u0142a wszystkie brudy, oszlami\u0142a, zala\u0142a, oszpeci\u0142a. Budynki po ile\u015b pi\u0119ter zalane, ludzie stoj\u0105cy w oknach i wyci\u0105gaj\u0105cy r\u0119ce po pomoc.<\/p>\n
Ale woda w ko\u0144cu ust\u0105pi\u0142a. \u015awiat nie by\u0142 ju\u017c taki sam. By\u0142am tam te\u017c po tej powodzi. Brzydot\u0119 zaniedbania zast\u0105pi\u0142a brzydota wielkiej wody. Tylko \u017ce co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o.<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/czerwonawalizka.com\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/2.png\")
<\/p>\n
Ludzie poczuli ten zew. Strach min\u0105\u0142. L\u0119k, ten g\u0142\u0119boki, pierwotny l\u0119k, \u017ce znowu przyjd\u0105, tak jak wtedy, i przegoni\u0105, i znowu wydadz\u0105 si\u0119 na tu\u0142aczk\u0119, nios\u0105c ca\u0142y dobytek w worku na plecach, pieszo, poci\u0105giem, dok\u0105d wzrok i nogi zanios\u0105, a dom znowu nie b\u0119dzie domem, ten l\u0119k \u2013 min\u0105\u0142.<\/p>\n
Stare, oszlamione, brzydkie i \u015bmierdz\u0105ce domy sta\u0142y si\u0119 ich domami. Zacz\u0119li dba\u0107. Zacz\u0119li si\u0119 stara\u0107. Poczuli, \u017ce warto.<\/p>\n
To niewiarygodne, jak to miejsce si\u0119 zmieni\u0142o od tego czasu. Wci\u0105\u017c niezbyt ludne, wci\u0105\u017c troch\u0119 zaniedbane, wci\u0105\u017c na wp\u00f3\u0142 zapomniane przez \u015bwiat. Ale w oknie sta\u0142y kwiaty. Na ogrodzie przystrzy\u017cona trwa. \u015aciany odmalowano. Wybite okna zast\u0105piono nowymi.<\/p>\n
Potem przysz\u0142y Czechy i moje nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 podr\u00f3\u017ce do Brna, poci\u0105giem, autobusem, autem. Zazwyczaj tamt\u0119dy. Wtedy jeszcze nie rozumia\u0142am.<\/p>\n
Kolejna wizyta, kolejne spotkanie, kolejne zachwycenie.<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/czerwonawalizka.com\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/3.png\")
<\/p>\n
Nie wiem, co to jest ani dlaczego to czuj\u0119.<\/p>\n
Ten zew, ta ch\u0119\u0107, to wo\u0142anie jest silniejsze ode mnie. Czy to s\u0105 historie tych, kt\u00f3rzy musieli odej\u015b\u0107 i nigdy nie wr\u00f3ci\u0107? Czy to s\u0105 historie tych, kt\u00f3rzy przyszli i wci\u0105\u017c \u017cyj\u0105 w strachu, \u017ce b\u0119d\u0105 musieli odej\u015b\u0107? Czy to opuszczone duchy dom\u00f3w, kt\u00f3re strasz\u0105 pustk\u0105 i ruinami? Czy to cie\u0144 dawnego \u017cycia, kt\u00f3re znikn\u0119\u0142o dawno temu?\u2026<\/p>\n
Nie wiem.<\/p>\n
Wiem tylko, \u017ce jeszcze tam wr\u00f3c\u0119.<\/p>\n
Mo\u017ce na zawsze.<\/p>\n
Mo\u017ce to tam czeka na mnie dom.<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/czerwonawalizka.com\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/4.png\")
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"